2. Krijimi i vlerës dhe fitimi prej saj janë dy probleme të ndryshme
Një kompani mund të jetë e rëndësishme për shumë njerëz dhe të ketë pak hapësirë për të fituar. Thiel përdor transportin ajror për ta shpjeguar: fluturimet krijojnë vlerë të madhe për udhëtarët, ndërsa konkurrenca e fortë mund t’u lërë kompanive marzhe të ngushta. Rëndësia e shërbimit nuk tregon, e vetme, sa vlerë mund të mbajë biznesi.
Prandaj ai ndan krijimin e vlerës nga përvetësimi i një pjese të saj. E para lidhet me përfitimin që prodhon për klientin; e dyta me aftësinë për ta kthyer atë përfitim në të ardhura dhe fitime të qëndrueshme. Një biznes duhet t’i zgjidhë të dyja.
Në modelin e konkurrencës së përsosur, produktet janë të zëvendësueshme dhe hyrja e bizneseve të reja ul fitimin ekonomik. Klienti ka shumë alternativa, kështu që një kompani e veçantë ka pak kontroll mbi çmimin. Thiel e përdor këtë logjikë të konkurrencës për të shpjeguar pse puna e madhe dhe kërkesa e lartë mund të mos mjaftojnë.
Në anën tjetër vendos kompaninë që ofron diçka të vështirë për t’u zëvendësuar. Kur përdor fjalën monopol, ai ka parasysh sidomos këtë pozitë të veçantë të krijuar nga risia. Në përshkrimin e tij të Google-it në kohën e librit, kërkimi më i mirë dhe biznesi i reklamave krijonin një pozitë shumë më fitimprurëse se ajo e shumë shërbimeve me konkurrencë të fortë.
Në shpjegimin e tij për monopolet krijuese, fitimi mund t’i japë kompanisë kohë dhe burime për të menduar për të ardhmen. Një biznes që lufton vazhdimisht për mbijetesë e ka më të vështirë të investojë në projekte afatgjata. Kështu, Thiel e lidh veçantinë e produktit me aftësinë për të vazhduar krijimin.
Ky është argumenti i tij nga këndvështrimi i sipërmarrësit. Ai nuk provon se çdo pozitë dominuese është e mirë për shoqërinë. Edhe vetë dallimi mes një risie që zgjeron mundësitë dhe një pushteti që pengon të tjerët është i rëndësishëm për ta kuptuar tezën.
Konkurrenca ka edhe një efekt mbi vëmendjen. Kur suksesi matet vetëm me tejkalimin e rivalit, vendimet fillojnë të rrotullohen rreth tij. Në trajtimin e rivalitetit mes kompanive, Thiel tregon si gara mund të konsumojë energji që do të përdorej për krijimin e një shërbimi tjetër. Produktet bëhen më të ngjashme pikërisht sepse secila kompani ndjek lëvizjet e tjetrës.
Nga këtu vjen pyetja strategjike: në cilën nevojë mund të ofrojmë aq shumë vlerë sa klienti të mos na shohë si një alternativë të zakonshme? Pa një përgjigje, pretendimi për të qenë unik mbetet vetëm një mënyrë prezantimi.
në thelb
Një treg i madh nuk garanton një biznes të fortë. Rëndësi ka nëse klienti ka një arsye të qartë për të të zgjedhur dhe nëse kompania mund ta ruajë një pjesë të vlerës që krijon.
