Klubi i orës 5 të mëngjesit nga Robin Sharma

Një përmbledhje e argumentit të Robin Sharma-s për kohën e mbrojtur në mëngjes, formulën 20/20/20, zhvillimin personal dhe lidhjen mes përqendrimit, zakoneve dhe rikuperimit.

7. Pushimi dhe gjumi mbajnë në këmbë rutinën

Një njeri mund të krijojë një orar të rregullt dhe përsëri të punojë gjithnjë e më keq nëse lodhja grumbullohet. Kjo është arsyeja pse Sharma përfshin në librin e tij atë që e quan modeli i dy cikleve të performancës: një periudhë përpjekjeje të fortë dhe një periudhë rikuperimi.

Ai e shpjegon përmes mënyrës si stërviten sportistët. Përpjekja e përqendruar alternohet me pushimin që lejon të vazhdojë stërvitja. Në punë, autori kërkon një ritëm të ngjashëm: të japësh vëmendje të plotë gjatë seancës dhe më pas të tërhiqesh mjaftueshëm për t’u rikthyer.

Ky model i jep pushimit një rol brenda procesit. Ai mund të marrë formën e një shëtitjeje, kohe me familjen, një veprimtarie të këndshme ose një periudhe pa punë. Sharma e shtrin alternimin edhe në javë dhe në periudha më të gjata.

Mund ta kuptojmë me një shembull të thjeshtë. Një person që vazhdon të lexojë të njëjtin paragraf pa e kuptuar mund të kalojë më shumë kohë mbi të, ndërsa cilësia e vëmendjes nuk përmirësohet. Ndalimi krijon mundësinë për t’u kthyer në kushte të tjera. Ky ilustrim tregon dallimin mes kohës së shpenzuar dhe aftësisë për ta përdorur.

Edhe gjumi ka një vend të qartë në libër. Sharma e trajton si kusht për zgjimin e hershëm dhe për punën e mirë. Një rutinë e orës pesë fillon të ndërtohet nga mbrëmja e mëparshme: me një orar që lejon gjumë të mjaftueshëm dhe me një kalim të qetë drejt pushimit.

Ndryshimi i alarmit është vetëm një pjesë e organizimit. Nëse mbrëmja mbetet po aq e vonë, koha e fituar në mëngjes merret nga gjumi. Kjo e dobëson lidhjen që autori kërkon të ndërtojë mes rutinës, energjisë dhe përqendrimit.

Ora e përcaktuar në libër duhet parë brenda kushteve të jetës reale. Turnet e punës, kujdesi për familjen dhe mundësia për të fjetur ndikojnë te zbatimi. Vlera e metodës mund të shqyrtohet duke parë nëse krijon kohë të mbrojtur dhe një ritëm që mund të vazhdojë.

Sharma kërkon një mënyrë pune që të ketë jetëgjatësi. Kjo e lidh përsëri rutinën me katër fushat e brendshme: zhvillimi profesional duhet të mbështetet nga kujdesi për trupin, emocionet dhe jetën përtej punës.